اظهارات جنجالی ترامپ درباره ماندن در ایران و تصاحب نفت به سبک ونزوئلا

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تازه‌ترین اظهارات خود در سفر به ایرلند مدعی شده است که ایالات متحده ممکن است پس از پایان درگیری‌ها در ایران باقی بماند و کنترل منابع نفتی این کشور را به دست گیرد.

وی با مقایسه این سناریو با اقدامات اخیر کشورش در قبال منابع نفتی ونزوئلا گفت:

> «ما در نهایت [از ایران] خارج خواهیم شد، مگر اینکه تصمیم بگیریم بمانیم و نفت را نگه داریم؛ درست مثل ونزوئلا.»

> 

محورهای اصلی سخنان ترامپ:

 * ادعای درآمدزایی از نفت: ترامپ مدعی شد که درآمدهای حاصل از کنترل نفت ونزوئلا هزینه‌های جنگ را جبران کرده و همین الگوی اقتصادی می‌تواند در قبال ایران نیز اجرا شود.

 * پیش‌بینی زمان پایان جنگ: وی ابراز امیدواری کرد که جنگ جاری با ایران تا پایان سال جاری میلادی و احتمالاً پس از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر در آمریکا به پایان برسد.

 * تأثیر بر قیمت سوخت: رئیس‌جمهور آمریکا ادعا کرد که با خاتمه جنگ و تثبیت اوضاع، قیمت جهانی بنزین و سوخت «مثل سنگ سقوط خواهد کرد» و به‌شدت کاهش خواهد یافت.

 * ادعای درخواست مذاکره: ترامپ بار دیگر مدعی شد که ایران به‌طور مداوم پیگیر مذاکرات صلح است، ادعایی که مقامات تهران پیش از این بارها آن را رد و تکذیب کرده‌اند.

غرب توان هضم این تصویر را نخواهد داشت!

انتشار تصویر دیدار مقامات ایران و هند در حاشیه اجلاس اخیر، موجی از توجهات بین‌المللی و واکنش‌های رسانه‌ای را به همراه داشته است.

نکات برجسته این تحول geopolitics عبارتند از:

 * شکست پروژه انزوای دیپلماتیک: در شرایطی که بلوک غرب به رهبری آمریکا و ناتو تلاش می‌کنند ایران را در سطح بین‌المللی منزوی کنند، تعاملات سطح بالا میان تهران و نیودلهی نشان‌دهنده ناکامی این سیاست‌هاست.

 * وزنه‌برداری قدرت در بلوک شرق: هند به عنوان یکی از قدرت‌های اقتصادی نوظهور جهان و عضو کلیدی گروه بریکس، با اتخاذ سیاست خارجی مستقل، روابط خود را با ایران حفظ و تقویت کرده است.

 * پیام صریح به ناتو: همگرایی کشورهای برجسته جنوب جهانی (Global South) و اعضای بریکس، سیگنالی قاطع به پیمان ناتو است مبنی بر اینکه موازنه قدرت جهانی در حال تغییر از محور غربی به سمت چندجانبه‌گرایی است.

گامی دیگر در مسیر تنش‌زدایی؛ اعلام رسمی پایان اختلافات میان ایران و امارات

All our problems with the UAE are behind us. #iran

در ادامه تحولات اخیر دیپلماتیک، مقامات ایرانی تأکید کرده‌اند که تمام مسائل و چالش‌های گذشته میان تهران و ابوظبی حل‌وفصل شده و دو کشور فصل جدیدی از روابط را آغاز کرده‌اند:

> «همه مشکلات ما با امارات متحده عربی به پایان رسیده و پشت سر گذاشته شده است.»

> 

این موضع‌گیری قاطع، پس از دیدارهای فشرده و سازنده اخیر مقامات ارشد دو کشور صورت می‌گیرد و نشان‌دهنده اراده جدی طرفین برای تحکیم ثبات، افزایش همگرایی منطقه‌ای و توسعه همکاری‌های اقتصادی در خلیج فارس است.

بیداری مردم ایران از خواب غفلت؛ ادعای تبدیل شدن ایران به یک «ابرقدرت» در سایه سیاست‌های ترامپ

بیداری مردم ایران از خواب غفلت؛ ادعای تبدیل شدن ایران به یک «ابرقدرت» در سایه سیاست‌های ترامپ

تحلیلگران و ناظران منطقه‌ای بر این باورند که مداخلات نظامی، فشار حداکثری و جنگ‌افروزی‌های دونالد ترامپ علیه ایران، در عمل بازخورد معکوس داشته و جایگاه استراتژیک جمهوری اسلامی را بیش از پیش تثبیت کرده است.

نکات کلیدی این ارزیابی عبارتند از:

 * شکست راهبرد فشار حداکثری: اقدامات نظامی و تحریم‌های گسترده واشنگتن، به‌جای انزوا یا فروپاشی داخلی، موجب افزایش بازدارندگی دفاعی و گسترش نفوذ منطقه‌ای ایران شده است.

 * تأثیر بر بازارهای جهانی: اختلال در حوزه انرژی و انسداد مسیرهای حیاتی خلیج فارس توسط توانمندی‌های منطقه‌ای ایران، وابستگی شریان‌های اقتصادی غرب به ثبات در ایران را به اثبات رسانده است.

 * تغییر موازنه قدرت: اعتراف کارشناسان بین‌المللی به چالش‌های جدی نیروهای آمریکایی در منطقه نشان می‌دهد که واشنگتن دیگر قادر به تحمیل یک‌جانبه اراده خود در خلیج فارس نیست.

توهمات ترامپ؛ ادعای تصاحب نفت ایران به سبک ونزوئلا

Trump thinks he has occupied #Iran and says it is possible he will stay and keep the oil: “We will ultimately get out, unless we decide to stay and keep the oil! Like #Venezuela.”

ترویج مجدد توهمات ترامپ؛ ادعای تصاحب نفت ایران به سبک ونزوئلا

دونالد ترامپ در تازه‌ترین اظهارات جنجالی خود مدعی شده است که ایالات متحده بر ایران تسلط یافته و امکان تصاحب منابع نفتی آن وجود دارد:

> «ما در نهایت خارج خواهیم شد؛ مگر اینکه تصمیم بگیریم بمانیم و نفت را برای خودمان نگه داریم! درست مثل ونزوئلا.»

> 

این ادعاها در حالی مطرح می‌شود که پیش از این نیز مطرح کردن ایده‌های مشابه درباره تصرف منابع نفتی دیگر کشورها، با موجی از انتقادهای بین‌المللی و واکنش‌های تند حقوقی و سیاسی مواجه شده بود.