Nuclear Hypocrisy and the Erosion of International Law
By Abbas Akhoundi, 6/22/205
In recent weeks, the international community has witnessed an alarming escalation: Israel’s targeted assassinations of high-ranking Iranian commanders, academics, and civilians, followed by a public threat by the President of the United States to launch a military strike against Iran’s nuclear facilities. These sites are essential to note, as they are subject to verified safeguards by the International Atomic Energy Agency (IAEA) and are dedicated to peaceful purposes by Iran’s obligations under the Nuclear Non-Proliferation Treaty (NPT).
These acts—and the accompanying silence from the IAEA leadership and inaction by the United Nations Security Council—signal not only a dangerous erosion of the rules-based international order but also the deepening of a double standard that should concern every nation, particularly those in the Global South.
A Report that Opened the Door to Violence
On June 12, the IAEA’s Board of Governors adopted a politically charged resolution based on a misleading report by Director General Rafael Grossi that raised ambiguous concerns about Iran’s nuclear program without offering conclusive evidence of violations. Despite this lack of substantiation, the resolution—primarily driven by the European Troika plus the USA—was swiftly passed and warmly welcomed by Israel.
Within 24 hours, Israel launched a strike on Iranian nuclear infrastructure, citing the IAEA report and the resolution as part of its justification. In effect, an institution established to ensure peaceful nuclear development had been manipulated into legitimizing military aggression.
This is not merely an institutional shortcoming—it is a grave breach of the very principles upon which the IAEA was founded.
Israel’s Strike: A Violation of International Law
Israel’s attack on nuclear facilities safeguarded by the IAEA is a blatant violation of international law and a direct breach of Article 2(4) of the United Nations Charter, which prohibits the use or threat of force against the territorial integrity or political independence of any state.
These facilities are not only peaceful in function but are also subject to continuous international inspection. Targeting them undermines not just Iranian sovereignty—it strikes at the heart of the non-proliferation regime. It sets a precedent whereby safeguarded facilities may be treated as military targets, eroding decades of trust, diplomacy, and verification.
U.S. Threats and the Crisis of Institutional Credibility
Further exacerbating the crisis, the President of the United States has openly threatened additional strikes on Iran’s nuclear infrastructure. These threats are not just provocative—they are illegal under international law. Yet the IAEA remains silent, and the UN Security Council has failed to respond.
This pattern of selective enforcement shatters the credibility of both institutions. When powerful states act with impunity while others are held to rigid standards, the international legal order devolves into a system of institutionalized inequality.
The Legal Foundations Are Clear
The NPT, in force since 1970, rests on three foundational pillars: non-proliferation, disarmament, and the inalienable right of all parties to develop nuclear energy for peaceful purposes. Iran, a non-nuclear-weapon state, remains in compliance with the treaty and has subjected its program to ongoing IAEA oversight.
The IAEA, as established by Article III of its Statute, is mandated to verify peaceful use, not to facilitate coercion or enable military action. There is no legal or moral basis for using safeguarded information to justify threats or attacks.
Likewise, Article 2(4) of the UN Charter is unequivocal: the threat or use of force is prohibited. When a nuclear-armed state threatens a non-nuclear NPT member that is under verification, the stakes are not merely regional—they are systemic.
Silence Is Not Neutrality
ریاکاری هستهای و فرسایش حقوق بینالملل
نوشته عباس آخوندی، 22/6/205
در هفتههای اخیر، جامعه بینالمللی شاهد تشدید نگرانکنندهای بوده است: ترورهای هدفمند فرماندهان عالیرتبه، دانشگاهیان و غیرنظامیان ایرانی توسط اسرائیل، و به دنبال آن تهدید علنی رئیس جمهور ایالات متحده برای حمله نظامی به تأسیسات هستهای ایران. توجه به این سایتها ضروری است، زیرا تحت نظارتهای تأیید شده توسط آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) هستند و طبق تعهدات ایران تحت پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) به اهداف صلحآمیز اختصاص دارند.
این اقدامات - و سکوت همراه آن از سوی رهبری آژانس بینالمللی انرژی اتمی و بیعملی شورای امنیت سازمان ملل - نه تنها نشاندهنده فرسایش خطرناک نظم بینالمللی مبتنی بر قانون است، بلکه نشاندهنده تعمیق استاندارد دوگانهای است که باید هر ملتی، به ویژه کشورهای جنوب جهان را نگران کند. گزارشی که در را به روی خشونت گشود
در ۱۲ ژوئن، شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی قطعنامهای با بار سیاسی بر اساس گزارش گمراهکننده رافائل گروسی، مدیرکل آژانس، تصویب کرد که نگرانیهای مبهمی را در مورد برنامه هستهای ایران بدون ارائه شواهد قطعی از تخلفات مطرح میکرد. با وجود این فقدان شواهد، این قطعنامه - که عمدتاً توسط تروئیکای اروپایی به علاوه ایالات متحده آمریکا هدایت میشد - به سرعت تصویب شد و مورد استقبال گرم اسرائیل قرار گرفت.
در عرض ۲۴ ساعت، اسرائیل با استناد به گزارش آژانس بینالمللی انرژی اتمی و قطعنامه به عنوان بخشی از توجیه خود، حملهای را به زیرساختهای هستهای ایران انجام داد. در واقع، نهادی که برای تضمین توسعه صلحآمیز هستهای تأسیس شده بود، برای مشروعیت بخشیدن به تجاوز نظامی دستکاری شده بود.
این صرفاً یک نقص نهادی نیست - بلکه نقض جدی اصولی است که آژانس بینالمللی انرژی اتمی بر اساس آن تأسیس شده است.
حمله اسرائیل: نقض قوانین بینالمللی
حمله اسرائیل به تأسیسات هستهای تحت حفاظت آژانس بینالمللی انرژی اتمی، نقض آشکار قوانین بینالمللی و نقض مستقیم ماده 2(4) منشور سازمان ملل متحد است که استفاده یا تهدید به زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کشوری را ممنوع میکند.
این تأسیسات نه تنها از نظر عملکرد صلحآمیز هستند، بلکه تحت بازرسی مداوم بینالمللی نیز قرار دارند. هدف قرار دادن آنها نه تنها حاکمیت ایران را تضعیف میکند - بلکه به قلب رژیم عدم اشاعه حمله میکند. این امر سابقهای ایجاد میکند که به موجب آن میتوان با تأسیسات تحت حفاظت به عنوان اهداف نظامی رفتار کرد و دههها اعتماد، دیپلماسی و تأیید را از بین برد.
تهدیدات ایالات متحده و بحران اعتبار نهادی
رئیس جمهور ایالات متحده، با تشدید بیشتر بحران، آشکارا تهدید به حملات بیشتر به زیرساختهای هستهای ایران کرده است. این تهدیدها نه تنها تحریکآمیز هستند - بلکه طبق قوانین بینالمللی غیرقانونی هستند. با این حال، آژانس بینالمللی انرژی اتمی سکوت کرده و شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز نتوانسته است پاسخی بدهد.
این الگوی اجرای گزینشی، اعتبار هر دو نهاد را از بین میبرد. وقتی کشورهای قدرتمند با مصونیت عمل میکنند در حالی که دیگران به استانداردهای سختگیرانه پایبند هستند، نظم حقوقی بینالمللی به سیستمی از نابرابری نهادینه تبدیل میشود.
مبانی حقوقی روشن است
معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) که از سال ۱۹۷۰ لازمالاجرا شده است، بر سه ستون اساسی استوار است: عدم اشاعه، خلع سلاح و حق مسلم همه طرفها برای توسعه انرژی هستهای برای اهداف صلحآمیز. ایران، یک کشور فاقد سلاح هستهای، همچنان به این معاهده پایبند است و برنامه خود را تحت نظارت مداوم آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار داده است.
آژانس بینالمللی انرژی اتمی، همانطور که در ماده سوم اساسنامه آن تأسیس شده است، موظف به تأیید استفاده صلحآمیز است، نه تسهیل اجبار یا امکان اقدام نظامی. هیچ مبنای قانونی یا اخلاقی برای استفاده از اطلاعات حفاظتشده برای توجیه تهدیدها یا حملات وجود ندارد.
به همین ترتیب، ماده ۲(۴) منشور سازمان ملل متحد صریح است: تهدید یا استفاده از زور ممنوع است. وقتی یک کشور مسلح به سلاح هستهای، یک عضو غیر هستهای NPT را که تحت تأیید است تهدید میکند، خطرات صرفاً منطقهای نیستند - بلکه سیستماتیک هستند.
سکوت، بیطرفی نیست
ایران خطاب به گروسی: همدستی شخص شما با این جنایات بیشرمانه را پیگیری میکنیم
محمد اسلامی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران در نامهای به رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی نوشت: «[ایران] همدستی شخص شما با این جنایات بیشرمانه را از طریق مراجع بینالمللی مربوطه پیگیری خواهد کرد.»
الجزیره:
فوری | ارتش اسرائیل: ما به سایتهای موشکی و پهپادی در اصفهان، بوشهر، اهواز و برای اولین بار در منطقه یزد ایران حمله کردیم.
فوری | ارتش اسرائیل: امروز 30 هواپیمای جنگی با استفاده از بیش از 60 قطعه مهمات به دهها هدف نظامی در #ایران حمله کردند.
فروش واحد در بلوک ۱۲۳ نزدیک اردیبهشت ۹۲متر طبقه دوم جنوبی تفکیکی۲/۵۰۰مالک
پگاه شهر کرد تکمیل وشرکتی ۸۶متر جنوبی ۲/۴۰۰
زمین بر قلعه شور بلوک ۲۲۴ دو کله رضایت همسایه دارد۴/۲۰۰
محله ۲ بر فرشته ۱۰۴ متر همکف با آسانسور جنوبی شرقی ۳/۱۰۰
مسکن مهر بر آئینه خانه طبقه دوم شرکتی ۷۷متر دو کله ۲/۱۵۰
محله ۴ تفکیکی طبقه دوم ۷۵متر شمالی غربی تکمیل ۲/۶۰۰
مجتمع گلچین طبقه سوم بااسانسور معمولی ۲/500
مجتمع تربیت
/یکی مونده به آخر/۶۵متر/یکخواب/سرامیک /ام دی اف/پکیج/تمییز /جنوبی/پارکینگ محوطه قیمت: 1/700
ویلایی محله ۲ ۲۱۶متر همکف دوبلکس با سوئیت زیرزمین جنوبی ودوکله۶م
ویلایی محله یک ۱۸۰متر زمین ۱۱۰متر همکف باسوئت طبقه بالا ۵م
دوطبقه ۴۰هکتاری ۱۵۰متر زمین
دوخواب دوخواب مثبت تمییز و کامل 5/200
ویلایی سروناز دونبش شمالی ۲۰۶متر زمین ۱۵۰متر ساخت بازسازی کامل ۵/۵۰۰مالک
محله دو
شکوفه/۵واحدی/طبقه اول/فول/دوخواب/جنوبی شرقی/۱۰۰متر/پارکینگ مسقف/آسانسور/سند تک برگ قیمت: 3800
پلاک بلوک۲۲۳
۴سقف /۱۳۶متر/دوکله/نزدیک اردیبهشت
قیمت 3200